“Wat is kunst?”

Dit is een vraag waar ik mij over verwonder. 

Tot nu toe heb ik er geen antwoord op kunnen vinden. Het lijkt wel of er veel (ongeschreven of onuitgesproken) regels zijn. 

Hoe mensen aankijken tegen kunst, heeft te maken met de tijd waarin ze leven.

Schilderijen van van Gogh zijn nu onbetaalbaar, terwijl hij tijdens zijn leven geen werk verkocht. Een kunstenaar als David Shrigley kreeg een vette onvoldoende op zijn afstudeer tentoonstelling. En jarenlang werden vrouwelijke kunstenaars niet genoemd in kunstboeken. 

Kunst maken is iets anders dan bepalen of iets wel of geen kunst is.

Kunst maken heeft niets te maken met beoordeeld worden.

Kunst is liefde. 

Als je iets nieuws creëert, dan ben je volledig in het moment aanwezig. Je bent. 

Op dezelfde manier is dat, wat ontstaat, er ook gewoon. Het is.

“Elk kind is een kunstenaar. Het probleem is om een kunstenaar te blijven wanneer je opgroeit.” – Pablo Picasso. 

Als jij creëert, dan is je innerlijke kunstenaar aan zet. En je innerlijke kunstenaar is het kind in jou dat er nog is. Dat het leven overleefd heeft.

Dit kind is speels, helder, stralend, beweeglijk, experimenterend en ervarend. 

Het is wie jij ten diepste bent.

Kunst maken is een manier om jezelf als het ware uit te rekken, en verder te gaan dan waar je gewend bent te gaan. Zodat je vrijheid, flow en enthousiasme kunt ervaren. 

Blijf spelen. Blijf maken. Blijf verwonderen.